Ada Rusowicz, nazywana królową polskiego bigbitu, była nie tylko utalentowaną piosenkarką, ale także symbolem ery, która kipiąc muzyczną energią odmieniła polską scenę muzyczną. Była ikoną polskiej sceny muzycznej lat 60. i 70. i wokalistką legendarnego zespołu Niebiesko-Czarni. Charyzmatyczna, pełna energii i niepowtarzalnego uroku, zrewolucjonizowała polską muzykę rozrywkową, zdobywając serca milionów słuchaczy. Jej krótkie, lecz intensywne życie obfitowało w sukcesy, niezapomniane występy i trudne chwile, które uczyniły z niej postać niezapomnianą. Prześledźmy historię kobiety, której gwiazda wciąż jasno świeci na muzycznym firmamencie.
Młodość i początki muzycznej kariery
Adrianna Rusowicz-Kędziora przyszła na świat 8 września 1944 roku w Wilnie, w trudnym okresie drugiej wojny światowej. Po wojnie jej rodzina przeniosła się na ziemie odzyskane. Dzieciństwo spędziła w Dzierzgoniu. W 1962 roku ukończyła liceum w Zespole Szkół w Sztumie, a następnie zaczęła spełniać swoje marzenie o byciu nauczycielką rozpoczynając w Olsztynie naukę tego zawodu. Kariera nauczycielska nie była jej jednak dana. W 1963 roku wystąpiła na II Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie gdzie zdobyła wyróżnienie, dając się poznać szerokiej publiczności. Rok później wzięła udział w przesłuchaniu do chórku Czesława Niemena Błękitne Pończochy, który towarzyszył zespołowi Niebiesko-Czarni. To zmieniło życie Ady Rusowicz.
Jej prawdziwy talent eksplodował, gdy dołączyła do zespołu Niebiesko-Czarni, jednej z najpopularniejszych grup bigbitowych w Polsce. Z ich udziałem Ada nie tylko śpiewała, ale i kształtowała styl muzyczny, który był nowoczesny, dynamiczny i niezwykle porywający. Wkrótce stała się główną gwiazdą zespołu, zachwycając publiczność swoim mocnym, ekspresyjnym głosem i unikatową osobowością.
Największe sukcesy
Lata 60. i 70. były czasem wielkich triumfów Ady Rusowicz. W 1968 zdobyła tytuł najpopularniejszej wokalistki roku. Z zespołem Niebiesko-Czarni nagrała wiele hitów, takich jak „Duży błąd”, „Za daleko mieszkasz miły”, „Czekam na miłość” czy „Nie pukaj do moich drzwi”. W latach 1968–1970 wraz z Niebiesko-Czarnymi koncertowała we Francji, Finlandii, Jugosławii, Belgii czy RFN. Z zespołem tym występowała aż do 1976 roku, kiedy to w wyniku wewnętrznych konfliktów zespół został rozwiązany. Od roku 1967 była jego solistką. Piosenki, łączące bigbit z elementami soulu i rocka, zdobywały uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą. Występy Ady były zawsze wydarzeniem – pełne energii, autentyczności i emocji.
Szczególnym momentem w jej karierze była współpraca z Wojciechem Kordą, który stał się nie tylko jej scenicznym partnerem, ale także życiowym. Razem stworzyli duet, który podbił serca fanów. Po rozwiązaniu Niebiesko-Czarnych występowała z Wojciechem Kordą w duecie Ada i Korda, ale zespół nie odniósł już większego sukcesu. W 1980 roku wycofała się z życia publicznego i na kilka lat poświęciła się życiu rodzinnemu.
Życie prywatne
W latach 60. wiele emocji wzbudzało jej życie prywatne, a w szczególności romans z żonatym wówczas Czesławem Niemenem. Po rozpadzie związku w Niemenem, będąc na Malcie na jednym z muzycznych festiwali poznała Davida Bowie nawiązując z nim krótki romans.
Występując z Niebiesko-Czarnymi Ada Rusowicz poznała Wojciecha Kordę, za którego wyszła za mąż. Para doczekała się dwójki dzieci Bartłomieja (ur. 1977) i Anny (ur. 1983). Córka, która również obrała muzyczną drogę, stała się kontynuatorką dziedzictwa swojej mamy.
Tragiczna śmierć
Niestety, los okazał się dla Ady Rusowicz niezwykle okrutny. 1 stycznia 1991 roku zginęła w tragicznym wypadku samochodowym niedaleko Poznania. Wraz z mężem i znajomymi wracała z koncertu z Warszawy, kiedy ich samochód zderzył się czołowo z innym pojazdem. Ada zginęła na miejscu, pozostawiając swoich bliskich i fanów w głębokim smutku. Wypadek przeżył tylko Wojciech Korda.
Wieść o jej śmierci poruszyła całą Polskę. Media pisały o niej jako o ikonie, która na zawsze zmieniła oblicze polskiej muzyki. Jej tragiczna śmierć stała się przypomnieniem o tym, jak kruche i ulotne jest życie. Po śmierci żony, Korda opiekował się tylko synem, natomiast córkę Annę oddał pod opiekę wujostwa. Anna nie utrzymywała kontaktu z ojcem, przyjęła nawet nazwisko matki.
Miejsce spoczynku
Ada Rusowicz spoczęła na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu, w otoczeniu drzew i spokoju.
Mimo że Ada Rusowicz odeszła wiele lat temu, muzyka którą stworzyła nadal jest obecna. Jej piosenki są grane w radiu, a nowe pokolenia odkrywają jej twórczość dzięki archiwalnym nagraniom. Wielu artystów inspiruje się jej stylem i pasją, co pokazuje, że jej wpływ na polską scenę muzyczną jest ponadczasowy.
Ada Rusowicz była artystką, która potrafiła łączyć radość życia z głębokimi emocjami w swojej muzyce. Jej historia, choć tragicznie przerwana, nadal inspiruje i porusza. Jej życie to dowód na to, że prawdziwa sztuka nie zna granic czasu i przestrzeni. Ada Rusowicz pozostanie w pamięci jako gwiazda polskiego bigbitu.
