Irena Szewińska to jedna z najwybitniejszych polskich sportsmenek, której nazwisko na zawsze wpisane jest w historię światowej lekkoatletyki. Jej niezwykła kariera, pełna olimpijskich medali i rekordowych osiągnięć, inspirowała nie tylko Polaków, ale i kibiców na całym świecie. Po zakończeniu swojej sportowej kariery, Szewińska z wielkim zaangażowaniem wspierała rozwój młodych talentów i reprezentowała Polskę w międzynarodowych organizacjach sportowych. Jej wyjątkowy talent i niezłomny duch walki pozostają inspiracją dla przyszłych pokoleń.
Wczesne lata i początki kariery
Irena Szewińska z domu Kirszenstein urodziła się 24 maja 1946 roku w Leningradzie (obecnie Sankt Petersburg). Już od najmłodszych lat wykazywała ogromny talent lekkoatletyczny. Swoją przygodę z biegami rozpoczęła w wieku 14 lat. Swoje początki wspominała później tak w jednym z wywiadów: „Przebiegłam na szkolnym sprawdzianie tak szybko, że nauczycielka poprosiła o powtórkę, bo chyba jej się stoper popsuł. Lekkoatletykę zaczęłam uprawiać jesienią 1960 roku, mając 14 lat, w grupie uczniów Szkoły Podstawowej nr 37 w Warszawie, której trenerem był dawny oszczepnik, finalista igrzysk z Melbourne Jan Kopyto”. To właśnie Kopyto dostrzegł w niej ogromny potencjał.
Szewińska zadebiutowała na arenie międzynarodowej w 1964 roku podczas rozgrywanych w Warszawie Europejskich Igrzysk Juniorów, gdzie zdobyła trzy złote medale: w biegu na 200 metrów, skoku w dal i sztafecie 4 × 100 metrów. Na kolejne medale nie trzeba było długo czekać.
Miesiąc później 18-letnia Szewińska zadebiutowała na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio, gdzie zdobyła 3 olimpijskie medale: dwa srebrne w biegu na 200 metrów i skoku w dal oraz złoty w sztafecie 4 × 100 metrów, bijąc wraz z koleżankami rekord świata z czasem 43,69.
Złote lata
Kolejne lata były pasmem sukcesów dla Ireny Szewińskiej. W Igrzyskach Olimpijskich brała udział pięciokrotnie. Zdobyła siedem medali olimpijskich, w tym trzy złote, oraz szesnaście medali mistrzostw Europy. Była rekordzistką świata w biegach na 100, 200 i 400 metrów.
W czasie swojej kariery Irena Szewińska 10 razy poprawiała rekordy świata. Jej niesamowita wytrwałość, talent i determinacja sprawiły, że stała się ikoną nie tylko polskiego, ale i światowego sportu.
Po karierze sportowej
Po zakończeniu kariery sportowej w 1980 roku, Irena Szewińska nie rozstała się z lekkoatletyką. Zajęła się działaniami na rzecz promocji sportu i wsparcia młodych talentów. Była członkiem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego oraz Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Jej zaangażowanie w rozwój sportu przyczyniło się do wzrostu popularności lekkoatletyki w Polsce.
Wśród licznych odznaczeń i wyróżnień, które otrzymała Irena Szewińska, znajdują się między innymi Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski oraz Order Orła Białego.
29 czerwca 2018 roku Irena Szewińska zmarła po długiej walce z chorobą nowotworową. Jej śmierć była ogromnym wstrząsem dla całego kraju oraz świata sportu. Wiele osób wspominało jej niezłomną determinację, charyzmę oraz skromność, które towarzyszyły jej przez całe życie.
Miejsce spoczynku
Irena Szewińska została pochowana w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Nagrobek Ireny Szewińskiej zdecydowanie wyróżnia się spośród innych dzięki unikalnym elementom, które go zdobią. Znalazły się na nim znicz olimpijski oraz repliki siedmiu medali olimpijskich, zdobytych przez sportsmenkę w trakcie jej imponującej kariery.
Grób Ireny Szewińskiej /żródło: Agencja SE/East News/
Pomimo upływu lat, dziedzictwo Ireny Szewińskiej wciąż żyje. Jej osiągnięcia są inspiracją dla młodych sportowców. Szewińska pozostawiła po sobie nie tylko rekordy, ale również wzór do naśladowania w zakresie ciężkiej pracy, determinacji oraz oddania. Jej życie przypomina, że sukces nie przychodzi łatwo, ale jest wynikiem ciężkiej pracy, wytrwałości i pasji.
Irena Szewińska jest i zawsze będzie jedną z największych ikon polskiego sportu. Grób na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach to miejsce, gdzie można oddać hołd tej niezwykłej kobiecie, która swoją postawą i osiągnięciami zapisała się złotymi zgłoskami w annałach sportu.
